ประวัติจังหวัดสตูล
Uncategorized

ประวัติจังหวัดสตูล

ประวัติจังหวัดสตูล

 

ประวัติจังหวัดสตูล

ประวัติศาสตร์-ความเป็นมา จังหวัดสตูล

จากหลักฐานทางโบราณคดี เมืองสตูลเคยเป็นที่อยู่ของมนุษย์ชาวถ้ำ ได้ขุดพบโบราณวัตถุประเภทหิน และเครื่องปั้นดินเผา เมื่อเข้าสู่ยุคประวัติศาสตร์ชุมชนที่เจริญมาก่อนแห่งอื่นใน จังหวัดสตูลคือ ละงู ปัจจุบันคืออำเภอละงู อีกชุมชนหนึ่งคือบ้านบาราเกตุเป็นท่าเรือ มีชื่อปรากฏอยู่ในแผนที่ ที่ชาวตะวันตกเขียนไว้  ปัจจุบันอยู่ในเขต อำเภอท่าแพ เมืองสตูลมีความสัมพันธ์กับเมืองไทรบุรีมาแต่เดิม

ตามข้อมูลทางโบราณคดี ปรากฏร่องรอยของมนุษย์ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ตามแหล่งที่เป็นถ้ำ และเพิงผา ในพื้นที่จังหวัดสตูล ตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์  แหล่งโบราณคดีที่พบอยู่ที่ เขาโต๊ะพญาวัง อยู่ในเขตอำเภอเมือง ฯ เขาโต๊ะนางดำ อยู่ในเขตตำบลนาทอน อำเภอทุ่งหว้า เขาขุมทรัพย์ ในเขตตำบลทุ่งหว้า อำเภอทุ่งหว้า

ตามหลักฐานที่ค้นพบ จากแหล่งโบราณคดีทั้งสามแห่งดังกล่าวข้างต้น โบราณวัตถุที่พบเป็นเครื่องมือที่มนุษย์สมัยหินใช้ในการดำรงชีวิต อยู่ในห้วงยุคหินเก่าต่อกับยุคหินใหม่ เป็นประเภทที่ทำด้วยหิน และทำด้วยดินเผา ได้แก่เครื่องมือสะเก็ดหิน หินลับ ค้อนหิน ก้อนหินทรงหลายเหลี่ยม ภาชนะดินเผาแบบเรียบ แบบขัดมัน และแบบลายประทับ เป็นลายเชือกทาบด้านนอก มีอายุกว่า 5,000< ปี มาแล้ว

เมืองสตูลขึ้นกับราชอาณาจักรไทยตั้งแต่สมัยสุโขทัย ชุมชนที่มีความเจริญคือชุมชนละงู ชื่อเมืองนี้ปรากฏอยู่ในตำนานเมืองนครศรีธรรมราช และปรากฏชื่อนี้ในแผนที่ของชาวตะวันตก

ตามตำนานพระบรมธาตุเมืองนครศรีธรรมราช ได้กล่าวถึงเมืองสิบสองนักษัตร ที่ขึ้นต่อเมืองนครศรีธรรมราช เมื่อประมาณปี พ.ศ. 1950 – 2000 พระพนมวัง นางสะเดียงทองได้ฟื้นฟูเมืองนครศรีธรรมราช และเมืองบริวารขึ้นใหม่ โดยได้แต่งตั้งเจ้าเมืองแขกทางตอนใต้ 10 เมือง มีความในตำนานตอนหนึ่งว่า “เจสาวังให้ไปกินละงู ให้ชื่อราชายุรา เจนาคาลายังเมียหนึ่ง”

เมืองสตูลมีความสัมพันธ์ด้านประวัติศาสตร์ กับเมืองไทรบุรีมาโดยตลอด เมืองไทรบุรีขึ้นกับราชอาณาจักรไทยมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย ไทรบุรีมาตั้งตัวเป็นอิสระเมื่อ ปี พ.ศ.2310 หลังจากที่กรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่า

เดิมเมืองสตูลเป็นเพียงตำบลหนึ่งของเมืองไทรบุรีในสมัยรัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์สตูลได้ครอบครองดินแดนที่เป็นเกาะในทะเลอันดามันเกือบทั้งหมด รัชกาลที่ 3 จึงโปรดให้เป็นเมืองเมื่อปี พ.ศ. 2392 โดยให้อยู่ภายใต้การปกครองของเมืองนครศรีธรรมราช ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ได้จัดการปกครองใหม่เป็นรูปมณฑลขึ้นเมื่อปี พ.ศ.2440

และให้รวมสตูลเข้าไว้ในมณฑลไทรบุรีเมื่อไทยต้องยอมเสียดินแดนแคว้นไทรบุรีให้แก่อังกฤษ ในปี พ.ศ.2452 ยังเหลือสตูลอยู่เพียงเมืองเดียว จึงต้องไปขึ้นกับมณฑลภูเก็ต และเมื่อเส้น ทางสายควนเนียงสตูลไปมาสะดวกทางราชการก็โอนสตูลไปขึ้นกับมณฑลนครศรีธรรมราชตามเดิม และเมื่อยกเลิกการปกครองแบบมณฑลในปี พ.ศ.2475 สตูลก็ได้ยกฐานะเป็นจังหวัดหนึ่งในราชอาณาจักรไทยสืบต่อมาจนกระทั่งถึงปัจจุบัน

องค์การบริหารส่วนจังหวัด เป็นการปกครองท้องถิ่นรูปแบบหนึ่งที่มีการปรับปรุงแก้ไข และวิวัฒนาการมาตามลำดับ สภาจังหวัดถูกจัดให้มีขึ้นเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ.2476 ตามพระราชบัญญัติจัดระเบียบเทศบาล พ.ศ.2476 ฐานะของสภาจังหวัดขณะนั้น มีลักษณะเป็นองค์กรตัวแทนของประชาชน

ทำหน้าที่ให้คำปรึกษาหารือแนะนำแก่คณะกรมการจังหวัดเท่านั้น ต่อมามีการตราพระราชบัญญัติสภาจังหวัด พ.ศ.2481ขึ้นเพื่อแยกกฎหมายที่เกี่ยวกับสภาจังหวัดไว้โดยเฉพาะ จนกระทั่งได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ.2495ซึ่งกำหนดให้ผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นหัวหน้าปกครองบังคับบัญชาข้าราชการในส่วนจังหวัดของกระทรวง ทบวง กรมต่างๆ

โดยตรงแทนคณะกรมการจังหวัดเดิม สภาจังหวัดจึงมีฐานะเป็นสภาที่ปรึกษาของผู้ว่าราชการจังหวัด ต่อมามีการตราพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการส่วนจังหวัด พ.ศ.2498ซึ่งกำหนดให้องค์การบริหารส่วนจังหวัดเป็นหน่วยราชการบริหารส่วนท้องถิ่นรูปแบบหนึ่ง มีฐานะเป็นนิติบุคคล และต่อมาได้มีการปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการส่วนจังหวัดใหม่ โดยตราพระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ.2540ทำให้เกิดมีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างขององค์การบริหารส่วนจังหวัดทั้งหมด อย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

Back To Top